ArtZuid 2009

 

Amsterdam

 

 

 

 

 

 

 

Superrealisme en abstractie

 

De route met (op één na) moderne en hedendaagse kunstwerken op de Apollolaan en de Minervalaan is het initiatief van een inwoner van Oud-Zuid, Cintha van Heeswijck-Veeger. Zij vond de lommerrijke lanen in het Plan-Zuid ontworpen door Berlage erg geschikt om kunst tentoon te stellen. Berlage tekende geïnspireerd door de Boulevard Haussmann in Parijs de Apollolaan en de Minervalaan. De lanen waren bedoeld als ontmoetingsplek voor de buurt. Kunstenaar en non-conformist Michiel Romeyn, opgegroeid in de buurt, werd uitgenodigd de beeldenroute samen te stellen. Architect Roberto Meyer plaatste de beelden in de lanen en hield daarbij de stedebouwkundige omgeving van architect Berlage in het oog. De tentoonstelling kreeg de subtitel ‘Berlage in beeld’ mee.

 

De expositie is tot stand gebracht met een minimum aan subsidie; stadsdeel Oud-Zuid gaf vijftienduizend euro. Er is gewerkt op vrijwillige basis, het benodigde geld, 3,5 ton, kwam grotendeels van sponsoren.

 

 

 

 

 

 

Keuze

 

Curator Romeyn in een interview met Het Parool: “Toen ik gevraagd werd, ben ik een uurtje achter de computer gekropen en ik had meteen een lijst van beelden en van beeldhouwers die ik interessant vind. Ik heb altijd wel veel gezien. Alle topwerken ken ik wel. Nu staan ze hier! Met een enorme impact op de omgeving. Geestig is dat."

 

In de sculptuurroute heeft Romeyn niet alles gekozen. "Die Rodin van Van Zadelhoff, kijk, die staat daar gewoon voor de sponsor. Mijn voorkeur gaat uit naar superrealistische beelden, zoals die van Joep van Lieshout, en naar abstract werk, zoals Volten. Paul McCarthy, ook prachtig werk. Toen ik ging zoeken werd het eigenlijk een herontdekking. Shinkichi Tajiri, die machines die herrie maken. Zo mooi."

 

Cintha van Heeswijck: “De werken komen uit bedrijfscollecties en musea. "Je schrijft mensen aan, voert gesprekken om te laten zien dat je goede garanties kunt geven wat betreft verzekeringn, beveiliging, transport en installaties. Ze deden bijna allemaal mee. Nederland heeft niet veel sculpturale allees, dus eigenlijk vonden ze het wel mooi om werken uit hun collecties eens te kunnen laten zien."

 

Het Amsterdams Fonds voor de Kunst wees een subsidie-aanvraag voor een ton af. De directeur laat weten dat de kwaliteit van de gekozen kunstwerken en kunstenaars onderkend wordt, maar dat het Fonds niet overtuigd is van de artistieke relevantie, er ontbreekt een duidelijke samenhang tussen de gekozen werken. 

 

Uit de catalogus: De keuze van de ‘beelden’ is een veelzijdige geworden. Ze zijn afkomstig van kunstenaars, particulieren, bedrijfscollecties en musea. (..)  Er is geen sprake van een strikt kunsthistorische benadering, maar een vorm van al ‘zappend’ wandelen en met eigen ogen ontdekken wat kunstenaars hebben gezien. (…) Wrijf uw ogen uit.

 

 

 

Het opgedoekte kunstwerk

 

De Volkskrant schrijft kort na de opening in augustus: Niet alles valt in de smaak. Richting de Zuidas zijn vier bankjes door Jasper Niens ommuurd met een houten schutting. De zes deuren in de muur zijn van binnenuit op slot te doen. Met Wall wil Niens dat voorbijgangers een gedeelte van de publieke ruimte privé kunnen maken. Dat vinden de omwonenden niet zo’n prettig idee. Wie weet wat pubers daar ’s avonds allemaal gaan uithalen. Voor Romeyn is dat duidelijk. ‘Als ik nog jong was, dan wist ik het wel.’ Bij een bezoek in oktober blijkt de installatie afgebroken, de vier bankjes staan weer open en bloot, alleen het informatiepaaltje resteert.

 

 

 

                        

 

 

 

 

                

 

 

 

 

                    Website ArtZuid

 

 

 


 

ArtZuid 2009, Internationale sculptuurroute

 

langs de Apollolaan en de Minervalaan

 

Berlage in Beeld

 

Beelden in de lanen van Plan-Zuid, de wijk ontworpen door architect Berlage

 

 

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina ArtZuid 2009