Strafkamp

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Penal colony door Shinkichi Tajiri, 1957

 

 

 

 

 

 

Internering

 

Nadat in 1941 Pearl Harbor aangevallen was door de Japanners, er vielen aan Amerikaanse zijde ruim 2400 doden, verklaarde de Verenigde Staten de oorlog aan Japan. In de VS werden burgers van Japanse afkomst daarna als vijanden behandeld. Circa 120.000 Japanse Amerikanen, waaronder 80.000 Amerikaanse staatsburgers, verdwenen zonder proces achter prikkeldraad in concentratiekampen.

 

Shinkichi Tajiri was net achttien geworden toen hij en zijn familie in 1942 afgevoerd werden. Ze kwamen terecht in kamp ‘Poston 3’ in de woestijn van Arizona.

 

 

 

 

                                                                                                                  de opbouw van concentratiekamp Poston in 1942

 

Een anonieme gevangene dichtte in die tijd:

 

That Damned Fence

 

They've sunk the posts deep into the ground

They've strung out wires all the way around.

With machine gun nests just over there

And sentries and soldiers everywhere.

 

With nowhere to go and nothing to do,

We feel terrible, lonesome, and blue:

That DAMNED FENCE is driving us crazy,

Destroying our youth and making us lazy.

 

We're trapped like rats in a wired cage,

To fret and fume with impotent rage;

Yonder whispers the lure of the night,

But that DAMNED FENCE assails our sight.

 

Imprisoned in here for a long, long time,

We know we're punished—though we've committed no crime,

Our thoughts are gloomy and enthusiasm damp,

To be locked up in a concentration camp.

 

Loyalty we know, and patriotism we feel,

To sacrifice our utmost was our ideal,

To fight for our country, and die, perhaps;

But we're here because we happen to be Japs.

 

We all love life, and our country best,

Our misfortune to be here in the west,

To keep us penned behind that DAMNED FENCE,

Is someone's notion of NATIONAL DEFENSE!

 

 

 

 

 

 

 

                                  

 

                                                                                                                      De Telegraaf, 26 februari 1993

 

 

Strijder tegen wil en dank

 

Tajiri had een zware tijd in het interneringskamp en greep de kans weg te komen toen het mogelijk werd zich aan te melden voor het leger. Tajiri: “Er werden vrijwilligers gevraagd voor een legereenheid Japanse Amerikanen. Ik ben niet gewelddadig. Ik wilde niet doden. Ik wilde uit het kamp komen en dat hield in dat ik me dus als soldaat moest gaan gedragen.”

 

Vijftien jaar na zijn kampervaring maakte Tajiri het beeld ‘Penal colony’, een stekelig werk. Het doet zowel denken aan een plattegrond met veel prikkeldraad als aan een strijder te paard.

 

 

 

 

                                                       links en rechts: Bullet Man en Me, You, We door Matthew Day Jackson, 2011

 

 

Techniek

 

Eind jaren vijftig – begin jaren zestig maakte Tajiri ongeveer vijftig beelden (schatting van de beeldhouwer in 1981) met een aparte techniek (bron):

 

‘Tajiri goot het gloeiende brons in een speciale vuurvaste steen, waarin hij tevoren de holte had vrijgekrabd. Omdat de steen poreus was, ontstonden er blaasjes en zwellingen die samen een rul oppervlak veroorzaakten, pijnlijk om met de vinger langs te strijken, visueel de indruk wekkend van een archaïsche ouderdom. Voor één beeld waren er soms honderd tot honderdvijftig uithollingen in de steen nodig, terwijl de verschillende onderdelen daarna gelast moesten worden. Ondanks deze bewerkelijke techniek ontstonden er op deze wijze ongeveer vijftig plastieken’.

 

 

 


Shinkichi Tajiri  (1923-2009)

 

Wikipedia             www.shinkichi-tajiri.com

 

 

 

 

                                                                          middenachter: Man van staal door Atelier van Lieshout, 2014

 

 

 

 


 

Museum Beelden aan Zee, Scheveningen Den Haag

 

Foto’s:  januari 2016

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina Museum Beelden aan Zee