Jan Fabre

 

 

 

 

 

 

 

 

Tentoonstelling Hortus / Corpus, zomer 2011

 

in het Kröller Müller

 

Jan Fabre heeft aan de tentoonstelling in het Kröller-Müllermuseum de namen hortus (tuin) en corpus (lichaam) meegegeven. Fabre: “De tuin als een (mijn) lichaam, het lichaam als een tuin, de binnenkant wordt een buitenkant en de buitenkant een binnenkant. HortusCorpus is hokuspokus, de catechismus van mijn magie”. Fabre is begaan met het leven in zijn algemeenheid en is gefascineerd door de cyclus van leven en dood en verwonderd over het functioneren van het lichaam. Het corpus is onderwerp van onderzoek voor de kunstenaar, hij stelt o.a. de vraag ‘is the brain the most sexy part of the body?

 

 

 

 

 

 

 

 

De man die …

 

In de meeste kunstwerken is het conterfeitsel van Fabre te ontwaren, maar de alom aanwezigheid van zijn verschijning maakt het toch onpersoonlijk, alsof het om een acteur gaat in steeds wisselende rollen. De kunstenaar is gedoemd zichzelf te herhalen vindt Fabre. Niet alleen reproduceert of spiegelt Fabre zich voortdurend in zijn beelden, veel van die werken zijn ook spiegelend, en daarmee zelf weer herhalend, repeterend. Zoals de spiegelneuronen in het brein, dat sexy onderdeel, ook hun omgeving spiegelen. En door dat spiegelen begrijpen wij elkaar, is er compassie en empathie. De ontdekker van de spiegelneuronen verdient de Nobelprijs vindt Fabre.

 

               

 

 

 

 

 

 

 

Op deze pagina’s is geen totaal beeldverslag van de tentoonstelling te vinden, de expositie omvatte veel meer. Alleen de grotere beelden zijn opgenomen.

 

 

 


 

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina tentoonstelling Fabre