Zelfportret 25

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ego vivo / Self-portrait 25 door Caspar Berger, 2013

 

 

Symbool van dood en leven

 

Ego vivo is onderdeel van de serie werken ‘Skeleton’. Berger in 2013: “In Skeleton duik ik onder mijn huid en daarmee onder de drager van onze tastbare identiteit. De mogelijkheid om nu via de laatste technieken een kopie van mijn eigen skelet vast te kunnen houden, laat niet alleen zien hoe geavanceerd de techniek en medische wetenschap is, maar geeft mij ook de mogelijkheid te werken met het zo betekenisvolle beeld dat het skelet vertegenwoordigd. Het confronteert mij niet alleen met het symbool van de dood, maar meer nog met het wonder en de ongelofelijke complexiteit van het leven. Met dit nu tastbare symbool in de vorm van een serie zelfportretten, onderzoek ik mijn eigen identiteit zowel in fysieke zin, als in conceptuele zin. Hierbij dient het skelet niet alleen louter als fysieke drager van ons lichaam, maar ook als een metafoor voor het spirituele wonder van het leven.”

 

 

 

 

 

 

Identiteit

 

Caspar Berger in een interview in 2014:

 

“Ik heb veel zelfportretten gemaakt en daarbij was ik veel bezig met de huid, met een afgietsel van de huid. De huid als metafoor van een barrière tussen binnen en buiten, een metafoor voor identiteit. Dan komt er een moment dat je denkt, er is nog een andere metafoor voor identiteit: je skelet. En toen ben ik gaan kijken of je dat te pakken kon krijgen.”

 

Berger: “Als zelfportret is het scannen het ultieme blootstellen, je laat je hele binnenkant van je lichaam zien. Op een gegeven moment krijg je een doos thuis en daar zit je hele skelet in. De schedel is het meest confronterend. Maar dat went heel snel. Er is een soort beladenheid omheen die natuurlijk met de dood te maken heeft. Maar het ís iets wat met het leven te maken heeft, het is onderdeel van ons lichaam, en dat leeft.”

 

 

 

 

 

 

Ik ik leef, leve ik

 

Het beeld is het uitvergrote bot van de rechterbovenarm van de kunstenaar, de humerus. Berger: “Vivo betekent al ‘ik leef’, maar ik heb er expres nog een keer Ego voor gezet om het allemaal nog persoonlijker te maken. Ik vind dat iedereen een monument zou moeten oprichten voor het feit dat hij of zij leeft, en dit is het mijne. De grap is dat je met je botten, met een symbool van je dood dus eigenlijk, juist kunt vieren dat je nu nog leeft. Dat vind ik een mooie gedachte. Ik heb het bot daarom ook omgekeerd neergezet: de kant van de elleboog zit boven en de schouderkant onder. Daardoor lijkt het een beetje op een gebalde vuist. Het zorgt ervoor dat het bot op een obelisk gaat lijken, als een soort erezuil van het feit dat ik leef, dat we allemaal leven.”

 

Het werk stond in 2015 op het terrein van het muziekfestival Lowlands.

 

 

 

 

 

 

 


 

Caspar Berger (1965)

 

www.casparberger.nl        Wikipedia

 

 

 

 

                                                                                                                                                bruikleen kunstenaar

 

 

 


 

Kasteel het Nijenhuis, Heino / Museum de Fundatie, Zwolle

 

Foto’s: december 2015

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina Beelden in Museum de Fundatie