Truus

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Truus door Charlotte van Pallandt, 1955

 

 

Vormenspel

 

Charlotte van Pallandt in een interview in de Telegraaf  21 maart 1959:

 

“Ik zoek in de plastiek vooral naar de richtingen, waarin de vormen zich bewegen. Een menselijk lichaam of een kop bestaat uit honderden grote en kleine vlakken, die alle onder een bepaalde hoek tegen elkaar staan. Dit vormenspel van elkaar kruisende en tegen elkaar botsende lijnen en vlakken, dat wij waarnemen van alle kanten van waaruit we het levend model bestuderen, stelt mij in staat een plastiek te maken, die werkelijk vrij staat, d.w.z. een plastiek, die niet alleen aan één kant interessant is, maar waar we rondom kunnen wandelen en dan van alle kanten één organisch geheel wordt.”

 

Leermeester

 

Van Pallandt zegt dat zij alles te danken heeft aan de grote Franse beeldhouwer Charles Malfray, bij wie ze in de jaren voor de laatste oorlog les gehad heeft aan de academie Ranson in Parijs. “Malfray leerde mij het beeld zien als één geheel, en hij wees mij op de constructie.”

 

Rechts: staande figuur met gestrekt been

 

 

 

Een prachtig model

 

Twintig jaar lang heeft het beroepsmodel Truus Trompert (1915-1977) Van Pallandt geïnspireerd. Aan de figuurstudies in de jaren vijftig bewaart Van Pallandt de beste herinneringen: ‘Prachtige bewegingen, inspirerend. Ze was ideaal voor me, elk van haar houdingen was een beeld. Ofschoon ze naar zwaarte neigde, was er niet de lome vracht van een Maillolfiguur of het blinde biologische zwellen van Marini's Pomona. Er was iets dartels in de Truus-verbeeldingen, iets slanks en rijzends, de beweging van wat leeft en ademt.’ 

 

Van Palland: “Ik had in Amsterdam een prachtig model dat mij volkomen lag. Alhoewel ik precies op dezelfde wijze werkte met ieder beeld, inspireerde Truus mij in ’t bijzonder doordat ze zò plastisch mooi was. Dat was dus extra.”

 

 

 

                       

 

 

 

 

Wederzijdse waardering

 

Dirk Hannema, de grondlegger van de collectie van museum De Fundatie, had grote waardering voor de beeldhouwkunst van Charlotte van Pallandt. Hij kocht werk van haar aan, maar kreeg ook werk cadeau, waarmee Van Pallandt haar waardering voor hem liet blijken. In 1974 liet Hannema zich door Charlotte van Pallandt portretteren. Het gips voor het Wilhelmina-beeld, een schenking van Van Pallandt, wordt in Kasteel het Nijenhuis te Heino (onderdeel van museum De Fundatie) bewaard.

 

 

 


 

Charlotte van Pallandt (1898-1997)

 

Wikipedia

 

 

Van Pallandt over haar manier van werken:  “Ik werk voornamelijk met figuur en portret. Het gaat mij om de vorm, hoe verkrijg ik een prachtig gespannen vorm om tot een sterke expressie te komen, die enigszins benadert wat ik voel.  Het gaat om een drie-dimensionale compositie, volumes hangen met elkaar in een nauw verband.”

 

Toen zij stierf werd van Pallandt gememoreerd als ‘de beeldhouwkunstige moeder des vaderlands’ en ‘de koningin van de Nederlandse beeldhouwkunst’.

 

 

 

 

Van links naar rechts: Model voor ‘zittende figuur met appel’ (1952),  model voor Wilhelmina (1968),

voorstudie ‘Staand naakt zonder armen’ (1954) en model voor ‘Zittende met armen omhoog (1954).

 

 

 


 

Kasteel het Nijenhuis te Heino, museum de Fundatie

 

Foto’s: juli 2012

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina Beelden in Museum de Fundatie