Baadster

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrouwelijke tors door Han Wezelaar, 1930

 

Het enige werk van Wezelaar dat direct in steen is uitgehakt (‘taille directe’), zijn model voor dit werk was Wil, zijn eerste vrouw.

 

Torso’s met hoofd

 

Rodin was de eerste beeldhouwer die een deel van het lichaam als compleet beeld presenteerde, Maillol en Brancusi namen deze innovatie snel over. Rodin: “Een goed gemaakt torso bevat het hele leven, men voegt er niets aan toe door er armen en benen aan te zetten. [..]  Kunst is geen opeenstapeling van figuren en ingewikkelde gebaren, maar een wel doordachte en goedgevormde cel.”

 

Rodin exposeerde in 1899 in Amsterdam en Den Haag, maar het duurde nog een twintig jaar voor ook hier torso’s zelfstandige beelden werden. John Raedecker en Johan Polet liepen daarin voorop. De eerste torso’s van Nederlandse beeldhouwers hadden wel een hoofd (waren daarmee eigenlijk bustes), pas in de jaren dertig verdwijnen ook de hoofden.

 

In 1935 zag een recensent van de Telegraaf een wadende vrouw in het beeld: “Daar is bijvoorbeeld de figuur van een jonge vrouw die baadt. Zij gaat, met een dadelijk overtuigende beweging en gang, met de handen in een houding die men dadelijk begrijpt en aanvaardt, wadende het water in. Niemand kan twijfelen aan de bedoeling van deze figuur, al zijn de beenen slechts voor een deel zichbaar. Ze doen geen oogenblik aan als afgesneden, en dit kan alleen zijn, omdat de vorm precies op de juiste plaats eindigt, en omdat de loop van het waden er precies in is uitgedrukt.”

 

 

 

 

 

 

 

Expressionisme en classicisme

 

Eind 1924 vestigde Wezelaar zich in Parijs, waar hij tien jaar zou blijven. Hij volgde vanaf 1926 lessen bij Zadkine en voelde zich in die tijd aangetrokken tot de Belgische expressionisten. Het jaar 1930 werd belangrijk voor Wezelaar, hij bezocht het atelier van Maillol en de confrontatie met zijn werk maakte diepe indruk. Hij was al aan het twijfelen of de bruuske en hoekige vormen van het expressionimse wel bij hem pasten en de klassieke vormen die hij bij Maillol zag en bewonderde, sterkte hem daarin. Het vrouwelijk torso (‘Baccante’) maakte hij in 1930, het is in stijl een overgangsbeeld tussen expressionisme en classicisme.

 

Zijn heel vroege modernisme uit het midden van de jaren twintig zwoer hij later af, hij is realistisch gaan werken. Zijn vroege werk beschouwde hij later als een jeugdzonde.

 

 

 

 

 

 

 


 

Han Wezelaar (1901-1984)

 

Wikipedia

 

In de nadagen van de Amsterdamse School introduceerde Han Wezelaar een op de moderne Franse autonome beeldhouwkunst geïnspireerd classisisme. Dat is belangrijk geweest voor de ontwikkeling van de beeldhouwkunst in Nederland. In deze zogenoemde bevrijding van het beeld en in de verdere emancipatie van de nog jonge sculptuur in Nederland heeft Wezelaar een hoofdrol gespeeld: als kunstenaar, organisator en communicator. Wezelaar werd voor de oorlog gezien als ‘rising star’, maar na de oorlog sloeg de tendens over naar abstracte kunst en behoorde hij niet langer tot de voorhoede.

 

 

 


 

Beeldenpark Kasteel het Nijenhuis te Heino, museum de Fundatie

 

Foto’s: juli 2012

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina Beeldentuin Kasteel het Nijenhuis, de Fundatie