Grote Auschwitz

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Grote Auschwitz door Carel Visser, 1967

 

 

 

 

 

Fabrieksmatige destructie

 

Het beeld Auschwitz dankt zijn bestaan aan Sandberg, de toemalige directeur van het Stedelijk Museum Amsterdam. Hij adopteerde een initiatief, afkomstig uit de Oostbloklanden, om een monument op te richten voor alle slachtoffers van het concentratiekamp Auschwitz. Veel kunstenaars schreven in op de open competitie voor de opdracht.

 

Om de betekenis van Auschwitz toe te lichten, liet Sandberg de film ‘Nacht und Nebel’  van Alain Resnais aan een groep uitgenodigde kunstenaars zien. De film maakte diepe indruk op Carel Visser ondermeer door de schokkende scenes van mensen die gereduceerd werden tot skeletten en de gigantische berg als stille getuigen achtergebleven schoenen. Visser noemde zijn beeld oorsponkelijk Nacht und Nebel.

 

Eind zestiger jaren maakte Visser symmetrische beelden die perfect in balans zijn, maar bij het beeld Auschwitz is die symmetrie ver te zoeken. De rechtopstaande balken verbeelden de schoorstenen van de gasovens, de horizontale balken staan voor de spoorrails met stations die naar de dood leidden. Grote Auschwitz laat het fabrieksmatige en onpersoonlijke proces zien van de destructie van mensen.

 

(bron: De lage landen. Jaargang 10. Stichting Ons Erfdeel, 2002)

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Carel Visser (1928-2015)

 

 

Carel Visser was altijd geïnteresseerd in abstractie. Zijn eerste beelden maakte hij van ruw hout en dieren boeiden hem meer dan de mens. Hij laste de beelden, gemaakt van ijzeren pijpen en plaatijzer, in elkaar. De lastechniek had Visser zich eigengemaakt in de werkplaats van het aannemersbedrijf van zijn vader.

 

Later werkte hij puur abstract en weer later contructivistisch, hij assembleerde een grote verscheidenheid aan materiaal. Uitspraak van de kunstenaar: “Je kunt in je leven op een gegeven moment kiezen voor het voortbouwen op wat je hebt bereikt, voor het uitbouwen van de plaatsen die je bezet. Maar je kunt ook kiezen voor het avontuur. En dan zet ik me in mijn werk toch af tegen wat er is en kies ik voor wat er nog niet is.”

 

 

 

 

 

 

Wilhelminaring 2004

 

"Mooie ring." Carel Visser was zichtbaar blij met de Wilhelmina-ring, die hij op Paleis Het Loo in Apeldoorn kreeg uitgereikt. De oeuvre-prijs bestaat uit 2.500 euro en de opdracht voor een sculptuur voor de openbare ruimte in Apeldoorn, daar is 45.000 euro voor uitgetrokken. De tweejaarlijkse prijs bestaat sinds 1998 en drie keer kunstenaars gingen Visser voor: Joop Beljon, Joep van Lieshout en Jan van Munster. De prijs is in het leven geroepen ter gelegenheid van het feit dat het vijftig jaar geleden was dat Wilhelmina afstand deed van de troon.

 

Volgens de jury verdiende Carel Visser (1928) de prijs, omdat hij heeft bijgedragen aan een wezenlijke vernieuwing in de beeldhouwkunst, 'voornamelijk doordat hij ruimte in het voorheen massieve beeld heeft gebracht en het beeld een nieuwe positie in het overgangsgebied tussen ruimte en aarde gegeven'.

(augustus 2004)

 

 

Wikipedia

 

 

 

 

 

 

Vergetelheid

 

Carel Visser wordt een van de belangrijkste Nederlandse beeldhouwers uit de tweede helft van de vorige eeuw genoemd, hij overleed 1 maart 2015. Toch haalde hij de in memoriam-eindejaarslijstjes van 2015 van de Volkskrant en NRC niet; een kampioene verspringen, een sportcommentator, een van de scheppers van de Simpsons en een Brits fantasy-auteur waren vermeldingswaardiger.

 

 

 


 

Museum Kröller Müller,  Otterlo, de Hoge Veluwe:   Wikipedia

 

Foto’s:  mei 2011

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina beeldenpark Kröller Müller