Dubbelvorm

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dubbelvorm nr. 4 door Carel Visser, 1958

 

 

Parende vogels

 

Carel Visser zei in 1994: “Ik maak gebruik van dezelfde principes als de natuur. Van opbouw, van symmetrie en asymmetrie.” Hij wil de natuur niet imiteren, maar de structuur ervan weergeven. Maar een beeldhouwer maakt de vorm wel afwijkend, doorbreekt de perfecte vorm door iets overwachts te doen volgens Visser.

 

Dubbelvorm is een beeld uit een serie en is geïnspireerd op een eerder beeld, ‘Parende vogels’ uit 1954. Begin jaren vijftig ontstond het thema van twee gespiegelde vogels boven elkaar zwevend, aan kop en staart met elkaar verbonden. De dubbele symmetrie is kenmerkend voor Vissers werk van die tijd. Daarna komt hij tot zijn abstracte 'dubbelvormen'.

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Carel Visser (1928-2015)

 

Wikipedia

 

 

Carel Visser was altijd geïnteresseerd in abstractie. Zijn eerste beelden maakte hij van ruw hout en dieren boeiden hem meer dan de mens. Hij laste de beelden, gemaakt van ijzeren pijpen en plaatijzer, in elkaar. De lastechniek had Visser zich eigengemaakt in de werkplaats van het aannemersbedrijf van zijn vader.

 

Later werkte hij puur abstract en weer later contructivistisch, hij assembleerde een grote verscheidenheid aan materiaal. Uitspraak van de kunstenaar: “Je kunt in je leven op een gegeven moment kiezen voor het voortbouwen op wat je hebt bereikt, voor het uitbouwen van de plaatsen die je bezet. Maar je kunt ook kiezen voor het avontuur. En dan zet ik me in mijn werk toch af tegen wat er is en kies ik voor wat er nog niet is.”

 

 

 

Wilhelminaring 2004

 

"Mooie ring." Carel Visser was zichtbaar blij met de Wilhelmina-ring, die hij op Paleis Het Loo in Apeldoorn kreeg uitgereikt. De oeuvre-prijs bestaat uit 2.500 euro en de opdracht voor een sculptuur voor de openbare ruimte in Apeldoorn, daar is 45.000 euro voor uitgetrokken. De tweejaarlijkse prijs bestaat sinds 1998 en drie keer kunstenaars gingen Visser voor: Joop Beljon, Joep van Lieshout en Jan van Munster. De prijs is in het leven geroepen ter gelegenheid van het feit dat het vijftig jaar geleden was dat Wilhelmina afstand deed van de troon.

 

Volgens de jury verdiende Carel Visser (1928) de prijs, omdat hij heeft bijgedragen aan een wezenlijke vernieuwing in de beeldhouwkunst, 'voornamelijk doordat hij ruimte in het voorheen massieve beeld heeft gebracht en het beeld een nieuwe positie in het overgangsgebied tussen ruimte en aarde gegeven'.

(augustus 2004)

 

 

 


 

Museum Kröller Müller,  Otterlo, de Hoge Veluwe:   Wikipedia

 

Foto’s:  mei 2011

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina beeldenpark Kröller Müller