Hoofdstukken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoofdstukken door Jan Fabre, 2010

 

 

Zomer 2011 was er in het Kröller Müller een grote tentoonstelling met werk van Jan Fabre. Het museum heeft uit de tentoonstelling een aantal werken gekocht, waaronder verschillende ‘Hoofdstukken’. In het beeldenpark stonden 18 hoofden van Fabre, uitgebeeld in de leeftijd 20-70 jaar en ieder hoofd met een uitgroeisel dat niet bij de mens past. Het gaat om hoorns, geweien, oren en tanden. Eén van de hoofden draagt een gewei van een edelhert afkomstig van de Veluwe. Het museum heeft acht hoofdstukken aangekocht, waaronder een exemplaar met het Veluwse gewei.

 

 

 

 

                                                                                                                                             tentoonstelling Hortus/Corpus, 2011

 

 

 

                                                                                                                                                                                     aankopen KMM

 

 

Fabre in 2011 over de rij zelfportretten: “Ik geloof dat wij allen schizofreen zijn. Misschien zit er wel in mij een gangster, een genie, een clown of een charlatan.” De horens zijn een soort antennes om signalen op te pakken, of om zich mee te verdedigen, zegt hij. Het is volgens de beeldhouwer in een ander interview geen ijdelheid dat hij daar achttien keer staat.:

 

“Nee, dat is Elckerlyc. Elkerlyc is iedereen, jan en alleman, zoals in het middeleeuwse toneelstuk. Ik word gefascineerd door zelfportretten. Achttien verschillende portretten lijkt misschien schizofreen, maar volgens mij is iedereen schizofreen. Iedereen draagt verschillende persoonlijkheden in zich, is meer mensen of menstypes tegelijk. De portretten zijn niet allemaal vleiend. Ik sta er ook met ezelsoren, als domoor met een lange neus zoals Pinocchio, met de hoorns opgezet.”

 

Het werk is niet speciaal voor de tentoonstelling gemaakt, maar een gewei dat vorig jaar op de Veluwe is gevonden, is er wel in verwerkt. “Ongelofelijk hè, dat zo'n dier dat in een jaar kan laten groeien. Maar ik heb me aan mijn eigen thema's gehouden, ik ben niet opeens land art gaan maken.”

 

 

 

 

 

 

Bescheiden

 

De kunstenaar noemt zich “een ridder van de schoonheid” en een “dienaar van de schoonheid”. Op een vraag hoe hij later herinnerd zou willen worden antwoordt hij: “als bescheiden bediende van de schoonheid”

 

 

 

                   

 

 

 

                                                

 

 

 

                                 

 

 

 

                                                    

 

 

 

                                        

 

 

 


 

Jan Fabre (1958. B)

 

Wikipedia

 

 

De man die …

 

In veel kunstwerken van Fabre is het conterfeitsel van Fabre te ontwaren, maar de alom aanwezigheid van zijn verschijning maakt het toch onpersoonlijk, alsof het om een acteur gaat in steeds wisselende rollen. De kunstenaar is gedoemd zichzelf te herhalen vindt Fabre. Niet alleen reproduceert of spiegelt Fabre zich voortdurend in zijn beelden, veel van die werken zijn ook spiegelend, en daarmee zelf weer herhalend, repeterend.

 

Fabre-tentoonstelling in het KM 2011

 

 

 

 

                                

 

 


 

Museum Kröller Müller,  Otterlo, de Hoge Veluwe:   Wikipedia

 

Foto’s:  augustus 2011, juli 2012

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina beeldenpark Kröller Müller