Meester / Slaaf

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mobile home for Kröller-Müller door Joep van Lieshout, 1995

                          Master and Slave unit

 

 

Koning

 

Het mobiele huis wordt ook wel The Master and Slave Unit genoemd. Het master-gedeelte is het centrale deel, de slaaf-gedeeltes kunnen daaraan geklikt of geschroefd worden. Het centrale deel heeft vijf openingen en aanhangende modules kunnen in willekeurige volgorde gekoppeld worden. Zo kan de vorm van Mobile home variëren. De modules hebben een specifieke funktie zoals slaapalkoof, keuken, natte ruimte, kantoor. Van Lieshout benoemde dit ‘Ambulatory Building’-systeem als non-architectuur. Hem werd begin jaren negentig gevraagd of hij eens als een zigeuner in zijn eigen mobile home gaat wonen. Het antwoord: “Niet als een zigeuner, als een zigeunerkoning natuurlijk!”

 

 

 

               

 

 

Zet er wielen onder..

 

December 2013 hield Joep Van Lieshout een lezing in de Whitechapel gallery in Londen en begon met een introductie van zijn oudere werk. Over ‘Mobile home’zei hij: “I have always been interested in architecture but never been interested in all the rules and laws around architecture. That you have to have a building permit, and that you have to have a license, that you have to have a foundation, and all these kind of things. So I always looked for ways to get around it and the most acceptable way is to make a mobile home. Just put some wheels under it [ ..] and it is an object. That is also how I looked at this piece.”

 

 

 

                        

 

 

 

Conservering

 

Het mobile home is enige jaren niet te zien geweest. De Rijkdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE) en het Instituut Collectie Nederland (ICN) hebben de mogelijkheden tot conservering onderzocht. Het conserveren van polyester in de buitenlucht is een relatief nieuw aandachtsgebied in de conservering van moderne kunst.

 

De RCE beschreef de toestand van het kunstwerk in 2008 als volgt:

 

De Mobile Home for Kröller-Müller uit 1995 van Joep van Lieshout is een van de eerste grote buitenbeelden van de kunstenaar. Inmiddels hebben tien jaar blootstelling aan weersinvloeden en in- en externe transporten duidelijk hun sporen op het beeld achtergelaten. Er zijn lekkages langs naden, kieren en openingen in het polyester. Deze zijn het gevolg van zowel maakproces en constructie als materieel falen door spanningen onder invloed van extreme klimaatwisselingen. Grote delen van de houten constructie zijn vergaan waardoor de constructie haar stevigheid, het interieur gedeeltelijk zijn esthetische uitstraling en het polyester zijn glans hebben verloren.

 

Het project is succesvol afgerond want zomer 2011 is het kunstwerk teruggekeerd op het evenemententerrein.

 

 

 

 

 

Logisch

 

Terugkijkend op het einde van de vorige eeuw zei Joep van Lieshout (Bulletin Stedelijk Museum Amsterdam, nr 1 2004): “De jaren negentig waren voor mij mobile homes, containers, barretjes etcetera. Het ging mij erom een brug te slaan tussen kunst en maatschappij, kunst en functionaliteit. Het is niet zo dat ik dacht van goh, zal ik eens iets gaan doen met die maatschappij; ik vond het gewoon logisch om zo te werken.”

 

 

 


 

Joep van Lieshout (1963)

 

De monumentale werken van van Lieshout zijn cross-overs tussen architectuur, design en sculptuur met vaak een functionele invulling. Van Lieshout richtte in 1995 Atelier Van Lieshout op. Atelier Van Lieshout (AVL) is een multidisciplinair en internationaal georiënteerd bedrijf op het gebied van hedendaagse kunst, design en architectuur. De naam Atelier Van Lieshout benadrukt het feit dat de kunstwerken niet alleen aan het brein van Joep van Lieshout zijn onstsproten, maar juist door een creatief team worden gecreëerd.

 

www.ateliervanlieshout.com

 

Wikipedia

 

 

Wilhelminaring 2000

 

Joep van Lieshout  heeft de Wilhelminaring 2000 gekregen. De ring is volgens de organisatie de enige oeuvreprijs voor Nederlandse beeldhouwers. De prijs wordt sinds 1998 om de twee jaar uitgereikt. De prijs bestaat  uit een geldbedrag en een opdracht voor een werk voor de gemeente Apeldoorn. In 1998 kende de jury de ring toe aan Joop Beljon. Later is de prijs toegekend aan Jan van Munster (2002), Carel Visser (2004), Maria Roosen (2006), John Körmeling (2009) en Piet Slegers (2011).

 

 

 

 


 

Museum Kröller Müller,  Otterlo, de Hoge Veluwe:   Wikipedia

 

Foto’s:  september 2011

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina beeldenpark Kröller Müller