Diepe buiging

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Figura che si guarda door Michelangelo Pistoletto, 1983

 

                            Figuur die zichzelf bekijkt

 

 

 

 

 

 

Zelfobservatie

 

In de jaren zestig schilderde Pistoletto spiegelwerken en maakte spiegelende werken. In de spiegel kijkt men naar zichzelf, de kijker en de bekekene vallen samen. Hij verwees daarmee naar de schilderkunst van Magritte en diens uitdrukking van het feit dat een afbeelding -een afspiegeling- van de werkelijkheid die werkelijkheid niet is (ceci n’est pas une pipe; de afbeelding is niet de pijp zelf). Later maakte Pistoletto installaties met spiegels die een eindeloze reeks spiegelbeelden genereerden.

 

Zelfreflectie

 

Maar het ultieme naar zichzelf kijken gaat niet via een spiegel, dat gebeurt door directe observatie, lichamelijk of geestelijk. De rode neus doet aan een clown denken, de witte gestalte aan een pierrot. Maar ook de kleding is roodgevlekt. Misschien heeft de figuur figuurlijk zijn neus gestoten met een bloedneus tot gevolg als symbool van de afwijzing waarvoor hij nu diep het hoofd buigt in zelfreflectie.

 

 

 

 

 

 

 


 

Michelangelo Pistoletto (It., 1933)

 

www.pistoletto.it/eng/                      Wikipedia

 

 

 

 


 

Museum Kröller Müller,  Otterlo, de Hoge Veluwe:   Wikipedia

 

Foto’s:  juli 2012

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina museum Kröller Müller

 

 

Startpagina beeldenpark Kröller Müller