Zittende vrouw

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zittende vrouw (Liesbeth Wezelaar) door Han Wezelaar, 1953

 

 

 

 

 

 

 

Het Utrechts Nieuwsblad meldt in de krant van 13 april 1954:

 

“De jaarlijkse Keukenhofprijzen voor beeldhouwwerken zijn door een commissie van beeldhouwers en museumdirecteuren toegekend aan H.M. Wezelaar te Amsterdam voor zijn “Zittende vrouw”, aan A. Schaller uit Amsterdam voor zijn “Taurus”, aan H. Koreman uit Breda voor zijn “Moeder en kind” en aan J. Snoek uit Voorburg voor zijn “Don Quichotte”.

 

De jury heeft het bestuur van Keukenhof aanbevolen de “Taurus” te kopen omdat dit werk als tuinbeeld goed voldoet.”

 

Het Rijk heeft ‘Zittende vrouw’ aangekocht en in bruikleen gegeven aan het Kröller Müller.

 

        

 

 

 


 

Han Wezelaar (1901-1984)

 

Wikipedia

 

 

In de nadagen van de Amsterdamse School introduceerde Han Wezelaar een op de moderne Franse autonome beeldhouwkunst geïnspireerd classisisme. Dat is belangrijk geweest voor de ontwikkeling van de beeldhouwkunst in Nederland. In deze zogenoemde bevrijding van het beeld en in de verdere emancipatie van de nog jonge sculptuur in Nederland heeft Wezelaar een hoofdrol gespeeld: als kunstenaar, organisator en communicator.

Wezelaar werd voor de oorlog gezien als ‘rising star’, maar na de oorlog sloeg de tendens over naar abstracte kunst en behoorde hij niet langer tot de voorhoede.

 

Realisme

 

Eind 1924 vestigde Wezelaar zich in Parijs, waar hij tien jaar zou blijven. Hij volgde vanaf 1926 lessen bij Zadkine en voelde zich in die tijd aangetrokken tot de Belgische expressionisten. Het jaar 1930 werd belangrijk voor Wezelaar, hij bezocht het atelier van Maillol en de confrontatie met zijn werk maakte diepe indruk. Hij was al aan het twijfelen of de hoekige vormen van het expressionimse wel bij hem pasten en de klassieke vormen die hij bij Maillol zag en bewonderde, sterkte hem daarin.

 

Wezelaar maakte portretkoppen, figuren, naakten en dieren in brons, steen en terracotta. Zijn heel vroege modernisme uit het midden van de jaren twintig zwoer hij af, hij is realistisch gaan werken. Zijn vroege werk beschouwde hij later als een jeugdzonde.

 

 

 

 

 

 

 


 

Museum Kröller Müller,  Otterlo, de Hoge Veluwe:   Wikipedia

 

Foto’s:  mei 2011

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina beeldenpark Kröller Müller