Dans solitair

 

 

 

 

 

 

 

 

 

La danse door Folkert de Jong, 2012

 

 

 

 

 

 

De harlekijnfiguur die geregeld terugkomt in het werk van De Jong, is geďnspireerd op de harlekijn-schilderijen die Picasso begin vorige eeuw maakte. Voor zowel de schilder als voor De Jong staan deze artiesten voor personen die onafhankelijk commentaar kunnen ventileren op de maatschappij als observerende buitenstaander. Ook een kunstenaar becommentarieert de samenleving en in die zin is hij verwant aan de nar. 

 

 

 

 

 

 

Danser zonder partner

 

De bronzen harlekijn kreeg de titel ‘La danse’ mee. De nar maakt een danspas, maar er is iets vreemds. In houding en gezichtsuitdrukking is er sterke verwantschap met de danser op het schilderij ‘La danse villageoise’ uit 1922, ook van Picasso. Maar deze man heeft een danspartner in de armen, de harlekijn danst alleen, heeft lege armen. Wordt met ‘La danse’ de eenzaamheid van de harlekijn en daarmee van de kunstenaar verbeeld? Buitenstaander zijn heeft zijn prijs.

 

 

 

          

 

        La danse van Folkert de Jong                                     La danse villageoise van Picasso               (Foto’s: van de expositie ArtZuid 2013)

 

 

 

Les Saltimbanques

 

Folkert de Jong in een interview in 2012:

 

“The motive of the harlequin in my work was, in first place, a direct reference to the painting series Les Saltimbanques by Pablo Picasso. What I find intriguing is the way that the artist Picasso makes us believe that these paintings are the identification, or metaphorical reference of himself as an artist with the miserable life of an acrobat, or circus clown, who has no permanent place in the world, and who has to perform, make himself ridiculous, to make a living. To me, it becomes ironic how he actually exploits the so-called dramatic life of circus people, by using them in his paintings, while what we are actually looking at is a product of a brilliant, genius artist. The artist Picasso becomes a super hero; he performed and acted as to make him famous!

 

 

 

 

 

 

What interests me is the position of the artist in a community today. Is it the reasonability of an artist to reflect upon the human drama, or can he be an example, or hope giver to the unique ability of human nature, to make people believe in their own super qualities that can make a human life worthwhile to live for others.

 

I think that the harlequins, clowns, puppets have a strong symbolic meaning as a sublimation for the human drama, or by using the grotesque to make the awareness of our mortal life somehow lighter to bear. I think it is good to remind people of this, reinforced or not, in art, by visual artists... why not. I think what matters is not to underestimate the intelligence of people. We have to look further than what we see, we have to look at the motives and the power structures behind the scenes. A clown is a dressed up person who we don't know who he actually is. It is an act, a tool.

 

 

 


 

Folkert de Jong  (1972)

 

www.folkertdejong.org             Wikipedia             Info

 

 

 

 

 

 

 


 

Kranenburgh, Culturele Buitenplaats in Bergen

 

Foto’s: augustus en september 2015

 

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina Beelden in Nederlandse Musea