Vergankelijkheid

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zwaard door Cornelius Rogge, 1989

 

                                      links: jounaal van een bezoek aan de weerribben e.o. door herman de vries, 1998

 

 

Mysterie van het leven

 

De Leeuwarder Courant schreef in 1993 bij de solotentoonstelling ‘Vanitas’ van Cornelius Rogge: “Vanuit zijn theosofische levensovertuiging is Rogge op zoek naar het mysterie van het leven en met zijn kunst probeert hij de kijker als het ware te attenderen op de geestelijke ideeën achter de materie – hij ziet zichzelf als een soort priester die met zijn werk een verbinding legt met het mysterie van het leven. Dat het daarbij om een persoonlijke interpretatie gaat is onvermijdelijk volgens de kunstenaar.

 

De vergankelijkheid van het aardse leven speelt in zijn ideeën een sleutelrol en de kunstenaar constateert dat ook het zien aan vergankelijkheid onderhevig is: na verloop van tijd treedt er gewenning op, waardoor symbolen tot clichés worden. Dat verklaart de sprongen in zijn werk. Ze voorkomen de gewenning, zodat de kijker blijft zoeken naar de achterliggende betekenis”

 

 

 

 

 

 

Dood is leven

 

In 1989 maakte Rogge een tentoonstelling met ijzeren wagens en grote slagzwaarden. Hij verwees daarmee naar de grafcultuur van de Vikingen. Door zijn vorm lijkt het zwaard op een geabstraheerd menselijk wezen, zwaard en mens zijn versmolten. Het wapen heeft een duale betekenis: het doodt, maar door die destructie wordt een nieuwe etappe mogelijk gemaakt.

 

Het Nieuwsblad van het Noorden schreef in 1992 bij zijn expositie ‘Momento mori’: “Hoe verscheiden ook het werk van Rogge in de afgelopen dertig jaar lijkt te zijn, het verbindende thema was altijd de dood en de vergankelijkheid. Rogge: “Of je nu kijkt naar mijn tenten bij Kröller-Müller, de hutten van riet en papier-maché, de karren of de stellages van nu, ze gaan allemaal over vergankelijkheid.” Voor Rogge die opgroeide in een theosofisch milieu, is: “de dood leven. Alles is vergankelijk, kwetsbaar en moet ontbonden worden om tot een nieuwe incarnatie over te kunnen gaan.”

 

 

 

      

 

 

 

 


 

Cornelius Rogge (1932)

 

                                Wikipedia

 

Zoektocht

 

Uit een radio-interview uit 2000: “Mijn vader zei: het belangrijkste in het leven is een zoektocht. Het doet er niet toe wat je vindt, als er maar een zoektocht is in het leven; het kan naar godsdienst zijn, naar goud, het kan naar alles zijn. In feite is er toen een koorts in mij ontstaan, dat ik dacht, ik moet ook een zoektocht maken. Ik werd kunstenaar en het werd een zoektocht naar binnen. Ik ben een zogenaamde introverte kunstenaar geworden die de deur naar de binnenkant heeft geopend en de jungle van binnen heeft verkend. Ik ben eigenlijk in de voetsporen van mijn vader getreden, maar dan de andere kant op. Het immateriele goud heb ik eruit gehaald. [..] Ik ben ontvankelijk voor mystiek, boeddhisme, christendom .. ik wijs niets af.”

 

Een uitspraak van Rogge: ‘Om echt te kunnen zien, moeten wij ons opsluiten in het duister van ons innerlijk.’

 

 

 

 

 

 

 


 

Rijksmuseum Twenthe, Enschede

 

Foto’s: december 2015

 

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina Beelden in Nederlandse Musea