Loden vierkant

 

 

 

 

 

 

 

 

 

10 x 10  Altstadt Loden vierkant door Carl Andre, 1967 / 1976

 

Het ontwerp dateert uit 1967, de uitvoering en aankoop door het Stedelijk Museum Amsterdam is uit 1976.

 

 

Vervangbaar

 

Andre wil graag dat de toeschouwer het kunstwerk betreedt en zich zo de kleine variaties in het oppervlak bewust wordt. De kunstenaar wilde de beeldhouwkunst terugbrengen tot een simpele reeks van geometrische vormen als vierkanten, kubussen, rechthoeken en lijnen. In dit minimalistische werk past hij ‘niet axiale symmetrie’ toe: ieder onderdeel kan het andere onderdeel vervangen.

 

 

 

 

Andre: “A man climbs a mountain because it is there. A man makes a work of art because it is not there”

 

A-hiërarchisch

 

Mijn idee van sculptuur is een weg, zei Carl Andre ooit in een interview. Je reist er overheen, of erlangs. Hij benadrukte dat er niet één standpunt is van waaruit je de weg kan overzien, er is alleen een bewegend standpunt omdat je de weg volgt. En terwijl je hem volgt, verdwijnt hij in de verte, in de oneindigheid. Sculptuur, zei Andre, moet een oneindig gezichtspunt hebben.

 

Andre’s werken bestaan vrijwel altijd uit installates van identieke elementen; soms losjes maar meestal in strenge geometrische ordeningen. Carl Andre bedacht het woord 'clastic' voor zijn werk, van het Griekse 'klastos', dat gebroken betekent. Het verwijst in de geologie naar een laag van gebroken stenen. Bij Andre worden de 'gebroken stenen' weer samengevoegd tot een groter geheel. Maar lijmen of lassen komt er niet aan te pas. Niet één onderdeel is belangrijker dan een ander onderdeel, de delen verschillen niet in materiaal of afmeting, het zijn a-hiërarchisch opgebouwde sculpturen.

 

 

 

 

 

 

Vorm en materiaal

 

Andre’s sculpturen bestaan uit een systematische ordening van ruwe materialen. Zijn werk, zei hij, is niet een ingreep in het materiaal, maar een ingreep in de ruimte. Hij nam gestandaardiseerde houten balken of koperen of loden platen en stapelde ze op of legde ze naast elkaar op de grond. Daarom heeft hij nooit een atelier gehad, hij bestelde de houtblokken, de platen, de bakstenen bij leveranciers en arrangeerde de gelijke delen ter plekke.

 

Andre bouwde zijn werken op zonder de bouwstenen, de onderdelen, aan elkaar vast te maken. Daarbij hield hij de menselijke maat. De onderdelen zijn (vrijwel) altijd door één persoon te hanteren.

 

 

 


 

Carl Andre (VS, 1935)

 

Wikipedia

 

Carl Andre hoorde tot de minimalisten, op hun werk is het motto van toepassing ‘je ziet wat je ziet’ ofwel ‘what you see is what you get’. Het ging om de vorm van het kunstwerk, er was geen inhoud. Later noemde Andre zich ‘matterist’, het ging om het materiaal waar hij mee werkte, niet alleen om de vorm.

 

Uitspraak van Carl Andre: “Ik ben misschien helemaal gek, maar ik zie in mijn werk in de lijn van Berini, Rodin, Brancusi, en dan zet ik mijn naam aan het einde van dat rijtje.”

 

 

 

 

                                                                                       op de achtergrond: Blue, Green, Red I door Ellsworth Kelly, 1964-65

 

 

 


 

Stedelijk Museum Amsterdam

 

Foto’s:  september 2012

 

 

Startpagina

 

Startpagina Beelden in het Stedelijk Museum Amsterdam