Beanery

 

 

 

 

 

 

 

 

 

The Beanery door Edward Kienholz, 1965

 

 

 

 

Barney’s Beanery

 

De Beanery is gebaseerd op het interieur van Barney’s Beanery in Los Angeles, West Hollywood en is gemaakt op schaal 2:3. Geluid en geur zijn wezenlijke onderdelen van het kunstwerk, er is geroezemoes te horen (het geluid is opgenomen in Barney’s Beanery) en het ruikt er onder andere naar bier, spek en urine*. Kienholz woonde in de buurt, hij frequenteerde de eetgelegenheid annex bar vanaf 1953. Toen hij het interieur wilde vereeuwigen, kreeg en kocht hij van de eigenaar Barney verschillende voorwerpen zoals een oude telefoon, tafeltjes en de luifel.

 

* Het recept van Kienholz: bier, ranzig vet, urine, mottenballen en as van sigaretten

 

 

       

 

 

De tijd

 

De gezichten van de gasten en het personeel zijn gemaakt van klokken met wijzers op de tien over tien stand. Het is een tijd die ook door reclamemakers gebruikt wordt, het straalt positiviteit uit door de associatie met blij opgetrokken mondhoeken  en wenkbrauwen; wijzers die op de stand tien over half vijf staan stralen negativiteit uit door de associatie met neergetrokken mondhoeken.

 

Kienholz: “Het hele ding symboliseert het verloop van de echte tijd (gesymboliseerd door een krant) naar de surrealistische tijd in de bar waar mensen hun tijd verspillen, de tijd doden, de tijd vergeten en de tijd negeren..”

 

Voor de deur staat een krantenautomaat. De krant opent met “Children kill children in Vietnam riots”. Dit bericht was aanleiding voor Kienholz het plan dat hij al in 1958 had, ten uitvoer te brengen. Hij bouwde de Beanery om het grote contrast tussen de echte tijd in de harde buitenwereld en de onwerkelijke tijd in de besloten wereld van de bar tot uitdrukking te brengen.

 

 

 

                

 

 

 

                                

 

 

 

Barney’s Beanery

 

 

 

                                                                                                                                                                                          1949

 

 

Barney’s Beanery opende in 1920 in Berkeley, Califonië, maar verhuisde in 1927 naar Los Angeles langs de Route 66. John ‘Barney’ Anthony (?-1968) was een veteraan uit de Eerste Wereldoorlog. Hij genoot goede bekendheid, in 1945 werd er over hem geschreven: “Barney Anthony is a name known to most writers who at one time or another have been broke in this town. Barney has always made sure that they have had food and just a little cash to tide them over.”

 

De “little wooden shanty, with a whole row of cheap floor lamps illuminating the counter, and a dinky little bar down at one end” werd in de loop der jaren een geliefde pleisterplaats voor onder andere Hollywoordsterren zoals Clark Gable, Errol Flynn en Bette Davis. De beroemdheden waren geen aanleiding tot ophef want, werd geschreven, het mannetje in de hoek kon de eigenaar van de studio zijn waar ze werkten. En Barney was al helemaal niet onder de indruk, “Barney has listened to more problems for the last quarter of a century than there are pebbles on all the beaches of the world.”

 

Maar de bar liep vooral goed omdat het eten er goed was. Barney serveerde ‘American comfort’: wafels, pannenkoeken, burgers, pizza, burrito’s, chili en uiensoep.

 

 

    

 

     Barney in 1964 achter zijn ‘dinky little bar’

 

Fagots bordje

 

De ouder wordende Barney had moeite met de veranderende tijden, met name met de openlijker geworden uitingen van homosexualiteit in de maatschappij. In 1958 bracht een krant naar buiten dat in de Beanery de waarschuwing ‘Fagots - stay out’ hing, de tekst was vermoedelijk ergens in de jaren veertig opgehangen. De bar-eigenaar verklaarde in 1964 in Life Magazine: “I don’t like them. There is no excuse. They’ll approach any nice-looking guy. Anybody does any recruiting, I say shoot him. Who cares?”

 

Aan de andere kant wordt geschreven dat het bord er van oorsprong alleen maar hing om discriminerende agenten buiten de deur te houden. De politie had de neiging bedrijven te hinderen die zaken deden met homo’s. Barney had homo’s onder zijn klanten, ze werden niet de deur gewezen. Het opschrift versmold met de kroeg maar in 1970 kwam er openlijk protest tegen het kwetsende bordje. Pas in 1985 is de tekst definitief verwijderd.

 

                                  

 

 

 

 

 

 

 

                                  

 

                                     Eigenaar Barney doet het zonder klokkenhoofd

 

 

 

 

 

 

 

                 

 

 

 

 


 

Edward Kienholz  (VS, 1927-1994)

 

Wikipedia Beanery pub       Wikipedia Kienholz

 

 

 

 

 

Echter dan echt

 

De Beanery is voor het eerst tentoongesteld op de parkeerplaats bij het eethuis dat tot voorbeeld diende. De stamgasten vonden het kunstwerk bijna echter dan de echte Beanery.

 

 

 

 

 

 


 

Stedelijk Museum, Paulus Potterstraat / Museumplein  Amsterdam

 

Foto’s: november 2012, januari 2014

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina Beelden in het Stedelijk Museum Amsterdam