Vlucht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Xan Callan door Francisco Leiro, 1983

 

 

 

                                                    achtergrond: Strawberry fields forever door Guillermo Kuitca, 1988

 

Het lijf van de man herinnert in de verte aan de oud Egyptische kunst, het gezicht heeft

                             vanwege de neus, trekken uit Mesopotamië.

 

Xan Callan

 

Xan is een voornaam of een afkorting van de voornaam Alexander. De naam Alexander Callan kent vele dragers (zie www). Xan is ook de afkorting voor de merknaam Xanax, een drug gebruikt om paniekaanvallen te onderdrukken. De werkzame stof is alprazolam en Xanax kwam in de VS in 1981 op de markt, twee jaar later - het jaar dat dit beeld gemaakt werd -  was de tranquillizer een ‘blockbuster drug’. Callan is een Britse film uit 1974, het hoofdpersonage is een geheim agent. Verwijst Leiro naar deze zaken?

 

 

 

 

Leiro over zijn werk: “I want to explore the possibilities of figurative sculpture.”

 

 

 

                                                    achtergrond: De bloei van de zwarte hanen door Enzo Cucchi, 1983

 

 


 

Francisco Leiro (Spanje/VS, 1957)

 

Leiro volgde zijn kunstopleiding in Spanje, maar woont en werkt sinds eind jaren tachtig in New York. Jaarlijks verblijft hij enige tijd in zijn geboortestreek, de regio Galicië.

 

Twee citaten over Leiro:

 

- His maternal grandparents owned a bakery where the young artist modeled figures with bread dough while his paternal grandfather was a dedicated wood carver who created works for churches. Along with his interest in 16th-century Spanish sculpture, traces of traditional Galician sculpture and archaic shapes can be found in his work in the juxtaposition of figurative and abstract forms.

 

- His style has gone through various phases, though always maintaining a bedrock of expressionistic figuration. Thematically speaking, his main references are Galician sculpture, Egyptian and Mesopotamian hieraticism, mannerist and baroque forms and German Expressionism. He creates his work with all sorts of materials including concrete, stone, polyester, vinyl, but above all wood, making the most of its chromatic singularities.

 

 

 

 

                                                    achtergrond: Dronken fontein door Enzo Cucchi, 1982

 

 

 


 

Stedelijk Museum, Paulus Potterstraat / Museumplein  Amsterdam

 

Foto’s: juli 2014

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina Beelden in het Stedelijk Museum Amsterdam