Het mannetje en het meisje

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mannetje met vleugels (alias ‘het betonmannetje’ en ‘het aardmannetje’) door John Rädecker,1922

 

                                         Meisjesfiguur door John Rädecker, 1920-1924

 

 

Mannetje

 

John Raedecker schreef in 1924 over het mannetje dat hij had uitgevoerd in beton: “Het mannetje met de vleugels is een dergelijk mannetje als de profeet. Hij is veel groter, een meter meen ik. Als ik schrijf ‘zalig zijn de armen van geest’, dan ben ik wel het dichtst bij het gevoel wat ik ermee heb willen uitdrukken. Dit vind ik zo’n prachtig gezegde en voel dat erg in m’n binnenste. Het is een heel klein geproportioneerd mannetje. De armen zwak naar de hemel opgeheven achter hem iets van vleugels. Over het algemeen vindt men het wel het beste wat ik maakte. Ook ben ik er zelf erg gevoelig voor.”

 

De bedoeling was dat het mannetje uitgevoerd zou worden in syaniet.

 

 

 

 

 

 

Torso’s met hoofd

 

Rodin was de eerste beeldhouwer die een deel van het lichaam als compleet beeld presenteerde, Maillol en Brancusi namen deze innovatie snel over. Rodin: “Een goed gemaakt torso bevat het hele leven, men voegt er niets aan toe door er armen en benen aan te zetten. [..]  Kunst is geen opeenstapeling van figuren en ingewikkelde gebaren, maar een wel doordachte en goedgevormde cel.”

 

Rodin exposeerde in 1899 in Amsterdam en Den Haag, maar het duurde nog een twintig jaar voor ook hier torso’s zelfstandige beelden werden. John Raedecker en Johan Polet liepen daarin voorop. De eerste torso’s van Nederlandse beeldhouwers hadden wel een hoofd (waren daarmee eigenlijk bustes), pas in de jaren dertig verdwijnen ook de hoofden.

 

De vrouwenfiguur of meisjesfiguur is het eerste torso dat John Raedecker maakte. Hij deed dat zonder model, ook nieuw voor Nederland, en in taille direct: hij hakte rechtstreeks in de (zand)steen. Raedecker verbleef voor WO I enige tijd in Parijs en heeft toen vermoedleijk kennis gemaakt met het fenomeen torso als compleet beeld.

 

 

 

 

 

 

 


 

John Rädecker (1885 – 1956)

 

Wikipedia

 

John Raedecker of John Rädecker was een van de belangrijkste beeldhouwers van de jaren ’20 en ’30 en werd in zijn tijd beschouwd als de ‘grand old man’ van de Nederlandse beeldhouwkunst. Hij was een virtuoos hakker in steen; ‘niemand kan zo’n huid hakken als John’ zei Mari Andriessen over hem. Zijn beelden zijn vaak grof van vorm, de nadruk ligt op sensitiviteit en sensualiteit. Hij wordt tot de Amsterdamse School gerekend maar bracht een groot deel van zijn leven door in het Noord Hollandse Groet.

 

 

 

 

 

 

 


 

Stedelijk Museum, Amsterdam

 

Tentoonstelling ‘Wonen in de Amsterdamse school’, zomer 2016

 

Foto’s: juli 2016

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina Beelden in het Stedelijk Museum Amsterdam