Klokhuis

 

 

 

 

 

 

 

 

 

The cap door Wim T. Schippers, 1962

 

 

Toen Schippers dit werk bij de inrichting van de Wim T Schipperszaal (2015) in een vitrine zag staan reageerde hij: “Waarom moet ie in een dinge.. Omdat mensen eraan zitten? Maar dat kan ie wel hebben toch? Hij kan zelfs buiten staan. Maar ik wil er wel met ze over praten” (helaas bleef het werk achter reflecterend glas).

 

Schippers over het werk: “Ik vond, ter afronding..  er moet een petje op. En dit [de groene bekroning] is iets uit een wasmachine geloof ik.” Het geheel doet denken aan een klokhuis.

 

 

 

 

 

 

Waarachtige oninteressantie

 

In 1963 maakte Schippers een tentoonstelling met de titel ‘Zaken der waarachtige oninteressantie’ in Museum Fodor in Amsterdam in, zijn eerste expositie. Hij toonde onder andere een zaal vol glasscherven en een zaal vol zout. Op de vraag “wat beoogt u ermee?” antwoordde Schippers destijds: “Het enige wat ik ermee beoog, is dat ze [de kunstwerken] er staan. Dat is het enige. Bijvoorbeeld de zoutzaal met zout op de vloer: er is verder bijzonder weinig over te zeggen.” en “Waarom zou ik geen zout op de grond mogen strooien?”

 

De tentoonstelling was een succes. Schippers in De Tijd van 17 april 1965: “Toch zoek ik het succes niet. Als er over mij geschreven wordt – in welke vorm dan ook – dan heb ik daar geen bezwaar tegen. Maar het hoéft echt niet. Ik ben tegen het verkrijgen van roem. Over vijf jaar is immers alles anders. Wat heb je aan al dat gedoe?

 

Ik zoek de verwarring

 

Ik ben ook tegen stijlvorming. Wat zegt een bepaalde stijl op een gegeven moment? Toch helemaal niets, zeker. O nee, ik zet mij niet af. Ik ageer zelden tegen iets. Ik ben meningloos. Maar dat is iets anders dan oppervlakkigheid. Wat ik zoek is de verwarring. De mensen moeten tegen iets opbotsen. Zij moeten geen houvast hebben. Wellicht dat zij dan aan het denken worden gezet. Ver weg ben ik misschien wel een idealist.”

 

 

 

 

                                      Sculptuur, 1962

 

 

Gekkigheid

 

Schippers: “Kunst, dat zijn allemaal afleidingsmanoeuvres: gekkigheid uithalen opdat je afgeleid wordt van het feit dat je doodgaat; omdat het toch allemaal nergens op slaat en dat er nergens iets van terecht komt” en “Op de keper beschouwd, is het het leven heel vaak een aaneenschakeling van onbenulligheden.”

 

 

 


 

Wim T. Schippers (1942)

 

Schippers: “Ik wil gewoon doen wat ik leuk vind. En als daar iets uit voortkomt, dan is het zo. Maar ik heb nooit gewerkt aan een oeuvre. Ik wil alleen iets maken als de innerlijke noodzaak mij dit gebiedt.”

 

Wikipedia

 

 

 


 

Stedelijk Museum, Paulus Potterstraat / Museumplein  Amsterdam

 

Foto’s: september 2015

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina Beelden in het Stedelijk Museum Amsterdam