Vis

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Poisson door Constantin Brancusi, 1926

 

 

 

Vissen

 

Brancusi maakte verschillende objecten met de vis-vorm. De eerste maakte hij in 1922 uit geaderd marmer en zette het werk op een ronde spiegel. Twee jaar later maakte hij er twee van brons. In 1926 maakte de beeldhouwer nog drie brozen exemplaren die gemonteerd werden op schijven reflecterend metaal. Eén van deze vissen is in bezit van de Tate. Nog weer vier jaar later maakte Brancusi een laatste, maar grote vis van blauwgrijs marmer.

 

 

 

 

 

 

Flits van het wezen

 

De bronzen vis is bevestigd op een spiegelend metalen schijf. De ondergrond kan opgevat worden als het water waarin de vis zwemt. Het vissenlichaam is gestroomlijnd en gepolijst. Brancusi vertelde een bezoeker in 1939: “Als je aan een vis denkt, dan denk je toch niet aan schubben? Je denkt aan snelheid, drijfvermogen, een glinsterend lijf onder water  ..  Dat heb ik geprobeerd uit te drukken. Als ik vinnen en ogen en schubben zou hebben gemaakt, zou ik de beweging stilgezet hebben en een patroon of een realistische vorm neergezet hebben. Ik wil alleen de flits van zijn wezen”

 

Essentie

 

Een groot deel van Brancusi's werk kenmerkt zich door abstractie en eenvoud. 'Eenvoud is geen doel', zei hij eens. 'Als je de werkelijke betekenis van dingen benadert, bereik je de eenvoud ondanks jezelf.'

 

Brancusi zag zijn werk niet als abstract: “Er zijn idioten, die mijn werk abstract noemen. Dat wat zij abstract noemen is het meest realistische. Het echte is niet het zichtbare, maar de idee, de essentie van dingen.”

 

 

 

 

 

Voetstuk

 

Het houten tafeltje of de sokkel is onderdeel van het kunstwerk, het laat de interesse van Brancusi zien voor Afrikaanse kunst. De beeldhouwer experimenteerde vaak met combinaties van materialen in beeld en sokkel, hij zag de laatste niet als louter functioneel.

 

 

 

 

 

 


 

Constantin Brâncuşi (1876-1957)

 

Wikipedia

 

 

 

                                                                   Rechts: beelden van Jacques Lipchitz en Barbara Hepworth

                                                                               Links op de achtergond: Henry Moore

 

 

 


 

Tate Gallery, Londen: Tate Modern

 

 

Foto’s: november 2013

 

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina DeTate, Londen