Open constructie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

L’ heure des traces door Alberto Giacometti, 1930

 

 

Open constructie

 

Giacometti schreef in 1947 over zijn ontwikkeling in een brief aan Pierre Matisse. Over het begin van de jaren dertig merkte hij op dat figuren voor hem nooit bestonden uit een compacte massa maar uit een transparante constructie. “Na allerhande probeersels, maakte ik kooien met daarin open constructies.” Na deze ontboezeming volgde in de brief een schets van ‘L’ heure des traces’. Giacometti vervolgde dat er nog een derde element was waar hij zich mee bezig hield: beweging.

 

In 1929 tekende hij een contract met een galeriehouder die surrealistische kunstenaars exposeerde. Een jaar later maakte Giacometti niet lang na ‘L’ heure des traces’ een verwant werk met de titel ‘Boule suspendue’. Het werd in de galerie getoond en trok de aandacht van Dali en Breton. Het leidde tot zijn toetreding tot de groep Surrealisten in 1931.

 

 

 

 

                                                                                               

Ontregelend

 

In 1933 gaf Giacometti aan dat hij enige jaren beelden maakte, die alleen voor zijn geestesoog af waren. “I have limited myself to reproducing them in space without changing anything and without stopping to ask myself what they might mean ... But once the object is finished, I can sometimes recognise images, impressions and experiences - transformed and displaced - which have moved me very deeply, often without me being aware of it; and forms which I feel have special significance for me, even though I am often unable to identify them, which makes them all the more disturbing.”

 

 

 

 

 

Organisch

 

Het beeld bestaat uit organische vormen en een kooistructuur. Het bovenste deel wordt geassocieerd met zowel een fallische als een skelet-vorm, het onderste gedeelte wordt gezien als een kloppend hart of de slinger van een uurwerk.

 

 

 

 

 

Kattenspeeltje

 

De broer van Alberto, Diego Giacometti, heeft aangegeven dat dit beeld van metaal en gips in 1930 gemaakt is en dat er een kopie vervaardigd is in ijzer en hout. De laatste is in 1931 verkocht en uit beeld geraakt. Het origineel had Diego lange tijd in bezit, maar hij verkocht het uiteindelijk omdat hij bang was dat zijn katten de fragiele constructie zouden beschadigen.

 

 

 


 

Alberto Giacometti (1901-1966)

 

Wikipedia Ned                 Wikipedia Eng

 

De meest productieve periode van Giacometti was na WO II. Nadat hij in 1935 niet meer welkom was bij de surrealisten waar hij toe behoorde, omdat hij weer naar levend model wilde werken, trok hij zich terug. Hij heeft vervolgens tien jaar in afzondering naar een nieuwe beeldtaal gezocht. Na 1945 kwam hij naar buiten met zijn graatmagere figuren.

 

Giacometti is Zwitser van geboorte. Maar evenals de ‘buitenlanders’ Picasso en Brancusi, speelde zijn artistieke leven zich af in Frankrijk. Op twee oorlogsjaren na, heeft Giacometti vanaf zijn 21ste gewoond en gewerkt in Frankrijk. Daarom wordt ook hij, evenals zijn voornoemde illustere tijdgenoten, op deze site geïndexeerd onder Frankrijk.

 

 

 

 

 

 

 


 

Tate Gallery, Londen:  Tate Modern en Tate Britain

 

 

Foto’s: november 2013

 

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina DeTate, Londen