Lopende vrouw

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Femme qui marche door Alberto Giacometti, 1932-33/1936 (gegoten in 1966)

 

 

Ontwikkeling

 

Giacometti schreef in 1947 over zijn ontwikkeling in een brief aan Pierre Matisse. Over het begin van de jaren dertig merkte hij op dat figuren voor hem nooit bestonden uit een compacte massa maar uit een transparante constructie. “Na allerhande probeersels, maakte ik kooien met daarin open constructies”. Giacometti vervolgde dat er nog een derde element was waar hij zich mee bezig hield: beweging.

 

In 1929 tekende Giacometti een contract met een galeriehouder die surrealistische kunstenaars exposeerde. Het leidde tot zijn toetreding tot de groep van de surrealisten in 1931.

 

 

 

 

 

 

Het kuiltje onder het borstbeen geeft aan dat het om een magere vrouw gaat. Giacometti had de oorspronkelijke gips-versie van het beeld ook heel dunne armen meegegeven, maar liet deze later weg omdat van de vereenvoudigde vorm meer kracht uitging.

 

 

 

                                                                                               

 

Tribunaal

 

Na de dood van zijn vader in 1933 begon Giacometti naar model te werken en maakte meer realistische beelden. Ook produceerde hij decoratieve objecten om zijn inkomen aan te vullen. De surrealisten beschouwden dit als verraad en organiseerden een hoorzitting waarin de plaatst van Giacometti in de groep ter discussie zou komen. Giacometti werd uitgenodigd zonder dat hij van de intentie van de bijeenkomst op de hoogte werd gesteld. Maar voordat het tribunaal goed en wel op gang was, begreep Giacometti wat de bedoeling was. Hij zei ‘doe geen moeite, ik ga’ draaide zich om en verliet het pand. Hij werd door de surrealisten niet publiekelijk aan de kant gezet, maar vrienden binnen de groep keerden hem de rug toe.

 

 

 

 

                                                                         Rechts: La feuille de vigne door Francis Picabia, 1922

 

 

 


 

Alberto Giacometti (1901-1966)

 

Wikipedia Ned           Wikipedia Eng

 

De meest productieve periode van Giacometti was na WO II. Nadat hij in 1935 niet meer welkom was bij de surrealisten waar hij toe behoorde, omdat hij weer naar levend model wilde werken, trok hij zich terug. Hij heeft vervolgens tien jaar in afzondering naar een nieuwe beeldtaal gezocht. Na 1945 kwam hij naar buiten met zijn graatmagere figuren.

 

Giacometti is Zwitser van geboorte. Maar evenals de ‘buitenlanders’ Picasso en Brancusi, speelde zijn artistieke leven zich af in Frankrijk. Op twee oorlogsjaren na, heeft Giacometti vanaf zijn 21ste gewoond en gewerkt in Frankrijk. Daarom wordt ook hij, evenals zijn voornoemde illustere tijdgenoten, op deze site geïndexeerd onder Frankrijk.

 

 

 

 

 

 

 


 

Tate Gallery, Londen: Tate Modern

 

 

Foto’s: november 2013

 

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina DeTate, Londen