Zwart bad

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Untitled (Black bath) door Rachel Whiteread, 1996

 

                            Achtergrond: Pauline bunny door Sarah Lucas, 1997

 

 

 

 

 

Fantoom-aanwezigheid

 

Het werk van Whiteread gaat over afwezigheid, haar afgietsels herinneren aan het bestaan van een object dat er niet meer is, zoals een badkuip, een stoel, een boekenplank, een huis. Haar werk gaat ook over aanwezigheid van het onzichtbare, ze maakte afgietsels van de ruimtes onder bedden, stoelen, rondom een bad en in dozen of een heetwater-kruik.

 

Het zwarte bad is geen zwart bad, maar een afgietsel van de onderkant van een badkuip en de ruimte daarom heen. Het is daarmee het negatief van een bad, en een materialisering -het tastbaar maken- van de lege ruimte om het bad. De negatieve badkuip heeft in zijn zwartheid de uitstraling van een sarcofaag, het herinnert aan de dood, aan het ten onder gaan en aan het onbewuste onder de oppervlakte.

 

Whiteread over de betekenis van haar werk: “I have never said about my sculptures that they 'mean' anything specific – critics like to ascribe specific meanings to things, a process that is exactly the reverse of what I try to do in my work.”

 

 

 

 

 

 

 


 

Rachel Whiteread (1963)

 

Wikipedia

 

Whiteread is de eerste vrouwelijke Turner-prijswinnaar (1993) en een van de ‘Young British Artist’ die Saachi in de jaren negentig lanceerde. Andere kunstenaars die tot de YBA gerekend worden zijn onder andere Damien Hirst, Tracy Emin, de Chapman brothers, Marc Quinn en Sarah Lucas.

 

 

 

 

 

 

 


 

Tate Gallery, Londen:  Tate Britain

 

 

Foto’s: november 2013

 

 

 

Startpagina Buitenbeeldinbeeld

 

 

Startpagina DeTate, Londen